Auteursarchief: admin

Ameland

Ameland in één dag: 40 kilometer zon, zee en een fysieke uitdaging

Soms komen de mooiste plannen zomaar tussendoor. Omdat de vorige wandeltochten zo goed waren bevallen en de weersvoorspellingen voor de meivakantie fantastisch waren, besloot ik spontaan om ook Ameland te gaan verkennen. Wat een tweedaagse had kunnen zijn, werd een intensieve dagtocht: ik besloot namelijk beide etappes in één dag af te leggen. Een flinke uitdaging van ongeveer 40 kilometer over dit prachtige Waddeneiland,.

De start: Van de boot de natuur in De dag begon bij de aankomst met de boot vanuit Holwerd. Vanaf de Veerdam in de buurt van Nes zette ik direct de pas erin. De route voerde me eerst langs het Natuurcentrum Ameland, een herkenbaar punt voor elke eilandbezoeker. Het weer was werkelijk schitterend; het was de perfecte dag om weer in korte broek en t-shirt op pad te gaan en te genieten van de zon op mijn gezicht.

Hoogtepunten aan de zuid- en westkant De tocht vervolgde zich in westelijke richting langs het dorpje Ballum en het vliegveld (Ameland Airport EHAL). Een van de mooiste stukken van de ochtend was de wandeling langs de zuidkant van het eiland bij de Feugelpolle. Hier loop je vlak langs de Waddenzee met een weids uitzicht dat nooit verveelt. Uiteindelijk bereikte ik Hollum, waar ik langs het Maritiem Centrum ‘Abraham Fock’ en in de verte het Bunkermuseum liep.

Een onverwachte hindernis Wandelen is voor mij een ontdekkingsreis waarbij de juiste voorbereiding het halve werk is, maar soms verrast je eigen lichaam je. Na ongeveer 25 kilometer begon er een scheenbeenontsteking op te spelen. Ondanks de pijn in mijn onderbeen bleef de omgeving motiveren. Eenmaal terug in het hotel, terwijl ik de dag nog eens de revue liet passeren en de route op mijn navigatie bekeek, sloeg ik aan het googelen. De conclusie was even confronterend als duidelijk: het was geen incidentele struikelpartij, maar een scheenbeenontsteking die ik al wekenlang vakkundig had genegeerd.

Op HuizeDijkstra schrijf ik vaak dat wandelen een ontdekkingsreis is waarbij de juiste voorbereiding het halve werk is. Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik de signalen van mijn eigen lichaam de afgelopen tijd heb weggewuifd. De steken in mijn scheenbeen die ik bij eerdere grotere afstanden al voelde, schoof ik opzij onder het mom van ‘gewone’ vermoeidheid.

De duinen en de finish bij Hotel Ameland Het tweede deel van mijn route in die ene dag voerde me vanuit het westen terug door de prachtige, ruige duinen aan de noordkant van het eiland. Het contrast tussen de polderwegen en de zandpaden in het duingebied is wat Ameland zo uniek maakt. Terwijl mijn Lowa-schoenen me door het mulle zand loodsten, bleef de prachtige natuur een pleister op de wonde van mijn opspelende scheenbeen.

Na een indrukwekkende tocht van 40 kilometer kwam ik eindelijk aan bij mijn eindbestemming: Hotel Ameland. De dag zat erop. Het was een zware beproeving, maar de voldoening van het volbrengen van deze dubbele etappe in één dag is groot. Nu is het tijd voor rust, een goede maaltijd en hopelijk een snel herstel van mijn been.

Ameland, je was prachtig op dag 1, zelfs met een beetje pijn in de benen!

Ameland Dag 2: Rust, Ruimte en de Pracht van het Oerd

De tweede dag op Ameland begon met een uitdaging. Na de 40 kilometer van gisteren werd ik wakker met een behoorlijk stijf been—mijn scheenbeenontsteking liet duidelijk van zich horen. Toch wilde ik deze zonnige dag niet aan me voorbij laten gaan. Na een voorzorgsmaatregel in de vorm van een paracetamol en het rustig warmdraaien van de spieren, ging het gelukkig gaandeweg beter. Wandelen blijft immers een zoektocht naar de perfecte balans tussen inspanning en genieten.

Alleen met de natuur in Het Oerd De route van vandaag was werkelijk adembenemend en voerde me naar het oostelijke deel van het eiland. Het was prachtig weer, de ideale omstandigheden om het strand op te zoeken. Terwijl ik de branding volgde, bereikte ik het natuurgebied Het Oerd, een van de absolute hoogtepunten van de tocht.

Wat deze etappe zo bijzonder maakte, was de stilte. In tegenstelling tot de drukte die je soms in de dorpen vindt, waren er hier maar weinig mensen. Het was heerlijk om even ‘alleen’ te zijn met de natuur, omringd door de duinen en de zilte zeelucht. Op de kaart is te zien hoe de route langs locaties zoals de Oerdersloot en de Kooisplaats slingert, met als letterlijk hoogtepunt het Uitzichtpunt ’t Oerd, waar je een onvergetelijk panorama over de Waddenzee en de Noordzee hebt.

Hoogtepunten van de route (Etappe 2):

Het Strand: Kilometerslang uitwaaien langs de vloedlijn.
Het Oerd: Een ruig duingebied waar de natuur nog echt de baas is.
Uitzichtpunt ’t Oerd: Het hoogste punt van de regio met weidse vergezichten.
Buren & Kooisplaats: Karakteristieke punten in het landschap op de weg terug.

Afscheid van het eiland Na deze indrukwekkende tocht door de duinen en langs de kust, liep ik via het dorpje Buren terug in de richting van de haven. Om 14:45 uur was het tijd om weer op de boot naar de vaste wal te stappen. Terwijl ik aan boord ging, kon ik het niet laten om me te verwonderen over de logistiek: het blijft wonderlijk hoeveel auto’s er elke keer weer op zo’n boot passen!

Met 40 kilometer van gisteren en deze prachtige route door Het Oerd in de benen, kijk ik terug op een geslaagd, maar fysiek pittig avontuur. Het was de perfecte manier om de meivakantie te vieren. Nu is het tijd voor rust en de juiste ‘brandstof’ om mijn scheenbeen te laten herstellen

Ekehaar Broekstreker Stertocht

Geef een reactie

Route

Wandelgroep De Eekhof organiseert ieder voorjaar de Broekstreker Stertocht. Dit is een wandeltocht door de Broekstreek voor wandelaars en nordic-walkers.

De Broekstreek omvat de dorpen Ekehaar, Amen, Eldersloo, Eleveld en Geelbroek. De Broekstreek is gelegen in de prachtige provincie Drenthe en ligt midden in de vierhoek Assen, Rolde, Grolloo en Hooghalen.

De stertocht is verdeeld over vier verschillende routes. De routes lopen over verharde en onverharde wegen door de prachtige natuur van het Drentse landschap met beekdalen, heidevelden, weiden, essen, bossen, dorpen, houtwallen, vennen en al het andere waar er onderweg van te genieten valt.

Iedere route heeft een andere kleur en is circa 12,5 km lang. Zodoende kan de wandelaar zelf kiezen om 12,5 km, 25 km, 37,5 km of 50 km te wandelen. Op elke route is ongeveer halverwege een rustplaats met een gratis hapje en/of drankje. Na iedere gelopen route komt u terug in het dorpshuis en ontvangt u desgewenst de volgende route. De volgorde van de routes wordt door de organisatie bepaald.

Verslag

Drie Lussen door het Drentse Landschap: Zomerse Kilometers in Ekehaar

Vanochtend ging de wekker al om 5:30 uur. Voor sommigen misschien vroeg, maar voor een wandelaar met passie is het hét moment om de dag te beginnen. Om 7:00 uur stond ik klaar in Ekehaar voor een stevige tocht van 37,5 kilometer. Het was een bijzondere dag, want voor het eerst dit seizoen konden de korte broek en het t-shirt uit de kast.

De route was ditmaal uniek opgezet: drie verschillende lussen die je telkens weer terugbrachten naar het startpunt in Ekehaar. Dit is niet alleen erg handig voor de logistiek, maar het geeft ook telkens een moment van herkenning en rust. De organisatie in Ekehaar had alles uitstekend geregeld, en ik was duidelijk niet de enige die zin had in een dag op de paden; er waren ontzettend veel wandelaars onderweg om van het prachtige weer te genieten.

De lussen voerden me door het karakteristieke Drentse landschap. Zo liep ik door gebieden als Eldersloo en Nijlande, en voerde een andere lus me langs het dorpje Amen. Op de kaart was te zien dat de route zelfs tot aan de omgeving van het Nationaal Monument Westerbork reikte, wat altijd indruk maakt tijdens het wandelen.

Zoals ik vaker schrijf op HuizeDijkstra, is wandelen voor mij een ontdekkingsreis waarbij de juiste balans tussen inspanning en genieten centraal staat. Met de zon op mijn gezicht en de kilometers in de benen was dit de perfecte dag om het maximale uit de wandeling te halen. Na de finish van de laatste lus was het dan ook tijd voor de welverdiende ‘brandstof’: een koud drankje om op deze geslaagde dag terug te kijken.

Hoogtepunten

Op basis van de routekaart van je 37,5 km lange tocht door het Drentse landschap, zijn dit de belangrijkste hoogtepunten en locaties die je bent gepasseerd:

Ekehaar: Het centrale start- en eindpunt van alle drie de lussen, waar de organisatie alles uitstekend voor elkaar had.
Eldersloo & Nijlande: Karakteristieke Drentse buurtschappen die je aandeed tijdens de noordelijke lus van de route.
Het Amerdiep & de Ruimsloot: De route kruist en volgt op verschillende punten deze natuurlijke waterlopen, wat zorgt voor een gevarieerd landschap.
Amen: Een idyllisch dorpje dat onderdeel uitmaakte van de zuidwestelijke lussen.
Vredenheim: De route voert je langs de randen van dit gebied aan de oostkant.
Nationaal Monument Westerbork & Kamp Westerbork: Het meest zuidelijke punt van de route, een indrukwekkende en historisch belangrijke plek om te passeren tijdens het wandelen.
Landgoed De Berenkuil: De paden slingeren door de prachtige, bosrijke omgeving nabij dit landgoed.

Deze afwisseling tussen pittoreske dorpjes, kabbelende diepjes en indrukwekkende historie maakte de drie lussen vanuit Ekehaar tot een zeer complete wandeling.

Datum: Zondag 26 april 2026

Startpunt: Dorpshuis De Eekhof, Oal Diek 3, 9454PL Ekehaar

Afstand: 37,5 km

Weer: Mooi zonnig weer

Moeilijkheidsgraad: heerlijk gewandeld, veel wissselende ondergrond

Mijn eindoordeel: De tocht een 9,0

Download file: ekehaar.gpx

Texel

Geef een reactie

Texel Dag 1: Van de boot via de wildernis naar De Koog

De hele week keek ik er al naar uit, maar op zondag 19 april was het dan eindelijk zover: de start van mijn driedaagse avontuur over Texel. Om 8:30 uur scherpte zette ik voet op de boot vanuit Den Helder, vol zin om de geplande 80 kilometer aan te vallen.

Zodra je de boot afstapt bij ’t Horntje, laat je de bewoonde wereld direct achter je. De route voert je eerst langs de Moksloot, een prachtig waterrijk gebied waar de rust meteen voelbaar is. Voor een wandelaar die houdt van ‘wandelen met passie’, is dit het perfecte begin om in het ritme te komen.

Een van de absolute hoogtepunten van de ochtend was het doorkruisen van De Bollekamer. Dit is een ruig duingebied waar je echt de kracht van de Texelse natuur ervaart. Terwijl ik koers zette richting Strandslag Paal 10, werd ik getrakteerd op het eerste weidse uitzicht over de Noordzee en het verlaten strand. Behalve een paar vogelspotters die stilzwijgend de horizon afspeurden, had ik de natuur nagenoeg voor mezelf.

Na de nodige kilometers door het Nationaal Park Duinen van Texel, waarbij mijn Lowa-schoenen hun waarde weer bewezen, passeerde ik het bekende Ecomare. Het is een herkenbaar punt op de route dat aangeeft dat de finish van de eerste dag in zicht komt. Op zulke momenten is de juiste ‘brandstof’ essentieel; een kleine snack uit de rugzak geeft net dat beetje extra energie om de laatste kilometers te volbrengen.

Uiteindelijk kwam ik aan op mijn eindbestemming van vandaag: De Koog. Hier wachtte een welverdiende overnachting in het Fletcher Hotel. Na een heerlijk diner—de ideale afsluiting van een dag vol zilte zeelucht—kan ik terugkijken op een schitterende eerste etappe. De kop is eraf, de benen voelen goed, op naar dag twee!

Texel Dag 2: Zeehonden, de Vuurtoren en de Dynamiek van De Slufter

Dag 2 van mijn driedaagse tocht over Texel was misschien wel de mooiste dag qua route, maar met bijna 40 kilometer op de teller ook een flinke fysieke uitdaging. Zoals ik altijd zeg: wandelen is een ontdekkingsreis waarbij de juiste voorbereiding het halve werk is, en vandaag had ik die focus echt nodig.

Ik vertrok vanuit De Koog en zette koers naar het noorden. Al snel bereikte ik een van de meest unieke plekken van het eiland: De Slufter. Dit is een met opzet open gemaakt gedeelte in de duinen waar de zee vrij spel heeft. Het is een brede duinvallei die in directe verbinding staat met de Noordzee, waardoor bij vloed en vooral tijdens storm het zoute water het gebied binnenstroomt. Oorspronkelijk was het de bedoeling om van de Slufter een landbouwpolder te maken, maar na verschillende mislukte pogingen om de gaten in de duinenrij volledig te dichten, besloot men de natuur haar gang te laten gaan.

Terwijl ik dit indrukwekkende gebied bewonderde, had ik een bijzonder gesprek met twee dames van de vogelwacht. Zij zaten daar al een week in een klein hokje om vogels te spotten—een bewijs van de enorme vogelrijkdom die dit dynamische landschap aantrekt. De invloed van het zoute water zorgt hier voor bijzondere planten zoals zeekraal en lamsoor, dat het gebied in de zomer prachtig paars kleurt.

Tijdens het struinen door de duinen richting de Eierlandse Duinen zag ik ook hoe er tegenwoordig wordt gewerkt aan zogenaamde kerven. Dit zijn door de mens gemaakte inkepingen in de buitenste duinenrij om het zand weer te laten stuiven in de achterliggende duinen, wat helpt om de duinen gezond en kalkrijk te houden. Verderop het strand stuitte ik op een aangespoelde zeehond. Het dier had blauwe verf op de rug, wat betekende dat hij al eerder door Ecomare was opgevangen. Na het doorgeven van de locatie kon ik met een gerust hart mijn weg vervolgen.

Het absolute baken van de dag was de Vuurtoren van Texel. Vanaf dit punt boog de route af naar het zuidoosten, langs het natuurreservaat Utopia, een paradijs voor vogels langs de Waddenzeedijk. De tocht liep verder via de dorpjes Oost en Oosterend.

Het laatste stuk langs de Waddenzee richting Oudeschild bood weidse vergezichten die me sterk deden denken aan Friesland. Hoewel het prachtig was, begon de vermoeidheid na zoveel kilometers te tellen. Gelukkig hielden mijn Lowa-schoenen en de juiste ‘brandstof’ onderweg me op de been. Door de ontmoetingen en de natuur onderweg kwam ik een uurtje later aan bij de Bed and Bike in Oudeschild nabij Fort De Schans.

Texel Dag 3: Van de Hoge Berg naar de Haven van ’t Horntje

Helaas is de laatste dag van mijn driedaagse avontuur op Texel aangebroken. Na de fysieke uitdaging van gisteren, waarbij ik flink was afgekoeld nadat ik mijn jas te vroeg uitdeed, was een goede nachtrust essentieel. De ‘brandstof’ van de Spar in Oudeschild en een vroege avond onder de wol deden hun werk; ik was vanochtend vroeg uit de veren en klaar voor de laatste kilometers.

De route van vandaag was een prachtige aaneenschakeling van typisch Texelse iconen. Vanuit Oudeschild voerde het pad me al snel door de omgeving van de Hoge Berg. Dit is Texel op zijn best: glooiende weilanden vol met de beroemde Texelse schapen en de karakteristieke schapenboetjes (schuren). De paden zijn hier vaak omzoomd door de bekende tuunwallen (met gras begroeide afscheidingen), wat de route een uniek en authentiek karakter geeft.

Terwijl ik koers zette richting het noorden via Den Burg, bleef de boot in de verte telkens in het zicht—een constante herinnering dat het einde van deze tocht naderde. Na een passage door de gezellige straatjes van Den Burg boog de route af naar het zuiden, langs Zuid Haffel richting het pittoreske Den Hoorn. Ondanks dat ik de vermoeidheid van de 80 kilometer in de benen begon te voelen, bleven mijn Lowa-schoenen me de nodige steun bieden om van elke stap te genieten.

Het laatste stukje van de tocht was een mooie herhaling van het begin; ik liep weer door de vertrouwde duinen terug naar de haven. Het contrast tussen de beschutte weilanden en de open duinen bij de kust blijft fascinerend. Precies om 11:00 uur bereikte ik de terminal bij ’t Horntje om Texel met pijn in mijn hart te verlaten.

Texel, bedankt voor deze geweldige drie dagen. De combinatie van ruige natuur, de rust in de polders en de gastvrijheid op het eiland maken dit tot een tocht die ik niet snel zal vergeten. Ik kom zeker nog eens terug!

Hier kun je de vier routes downloaden. Ik heb het in drie routes gedaan.

Juliana wandeltocht

Geef een reactie

Route

Op 30 april 1946 maakte de wereld kennis met de allereerste Koningin Juliana Wandeltocht, een evenement dat begon met een indrukwekkende deelnemersaantallen van meer dan 1200 wandelaars die zich klaarmaakten voor de uitdagende tocht van 25 km. Een historisch moment dat de start markeerde van een traditie die vandaag de dag nog steeds springlevend is.

In de loop der jaren heeft de Koningin Juliana Wandeltocht zich ontwikkeld en aangepast aan de behoeften van wandelaars van alle niveaus. Tegenwoordig bieden we vijf verschillende afstanden aan, variërend van 5 km voor de gezellige wandelaars tot de uitdagende 40 km voor de fanatieke liefhebbers van lange afstanden.

Dit evenement is uitgegroeid tot een drukbezochte tocht die jaarlijks plaatsvindt in april. Een periode waarin de natuur ontwaakt en zich tooit in haar prachtigste kleuren. De Koningin Juliana Wandeltocht biedt deelnemers de kans om te wandelen in een sfeervolle bosrijke omgeving, omringd door de frisse lucht en de rustgevende geluiden van de natuur.

Hoogtepunten

Op basis van de kaart in de bron zijn dit de belangrijkste hoogtepunten langs deze wandelroute door het Friese landschap rondom Heerenveen:

Museum Belvédère & Oranjewoud: De route begint of komt vlak langs dit museum voor moderne kunst, gelegen in het historische parklandschap van Oranjewoud.
Nannewiid: In het noordwestelijke deel van de route fiets je langs of nabij het Nannewiid, een bekend meer bij Oudehaske dat populair is voor recreatie.
Easterskar: De route maakt een lus door het natuurgebied Easterskar, een waterrijk laagveengebied ten zuiden van Sintjohannesga.
Thialf: Je passeert het wereldberoemde schaatsstadion Thialf, een iconisch sportpunt in Heerenveen.
Karakteristieke dorpen: De route voert je door verschillende Friese dorpen zoals Brongerga, Oudeschoot, Sintjohannesga en Oudehaske, wat een afwisselend beeld geeft van het lokale landschap.
De Tsjonger of Kuunder: In het zuidelijke deel van de route fiets je in de buurt van deze rivier, die de grens vormt van een weids landschap.

Verslag

Van Dwaalwegen in Heerenveen naar de Duinen van Texel

Vandaag was zo’n dag die vroeg om actie: de wandelschoenen aan, een korte broek uit de kast en simpelweg gaan. Wandelen is voor mij namelijk veel meer dan alleen kilometers maken; het is een persoonlijke ontdekkingsreis waarbij ik elke stap met passie zet. Ditmaal bleef ik in de vertrouwde omgeving van Heerenveen, en dat bleek maar goed ook.

Tijdens de tocht kwam ik erachter dat de bordjes onderweg waren veranderd. Voor een onbekende wandelaar had dit zomaar kunnen uitmonden in een expeditie van 60 kilometer! Dankzij mijn terreinkennis wist ik de route enigszins te temmen, al kwam ik uiteindelijk alsnog op 42 kilometer uit in plaats van de geplande 38 kilometer. Het is een mooi voorbeeld van hoe een tocht op het pad soms anders loopt dan gedacht, maar dat hoort bij de verhalen die je op de trail beleeft.

Het weer was typisch Fries: heerlijk beschut in de luwte, maar zodra je de ruimte en de open vlaktes opzocht, was het opvallend fris. Het herinnerde me eraan dat de juiste voorbereiding en uitrusting, of het nu gaat om de juiste sokken tegen blaren of een betrouwbare rugzak zoals mijn gele Speed 20, het halve werk zijn om te blijven genieten van de inspanning.

Na de finish was het tijd om de energie weer aan te vullen, want brandstof voor onderweg is essentieel om het maximale uit elke wandeling te halen. Deze 42 kilometer in de benen waren de perfecte generale repetitie voor mijn volgende grote avontuur in de Agenda: een driedaagse rondgang over Texel. Met twee overnachtingen en 80 kilometer in het vooruitzicht is de kop eraf. Ik ben er klaar voor!

Datum: Zaterdag 11 april 2026

Startpunt: Hof van de Koning, Prinsenweg 1, 8443DN Oranjewoud

Afstand: 40 km

Weer: Mooi zonnig weer, winderig

Moeilijkheidsgraad: heerlijk gewandeld, veel harde ondergrond

Mijn eindoordeel: De tocht een 7,0

Download file: heerenveen_julia.gpx

Tynaarloër wandeldag

Geef een reactie

De route

De omgeving van Tynaarlo, gelegen in de ‘kop’ van de provincie Drenthe, is ontzettend veelzijdig. De naam Tynaarlo verwijst zowel naar het esdorp zelf als naar de gelijknamige uitgestrekte gemeente. Het gebied ligt strategisch ingeklemd tussen de steden Groningen en Assen, wat het een perfecte mix maakt van rustige natuur en stedelijke voorzieningen dichtbij. Hét moment om samen naar buiten te gaan, te genieten van de prachtige omgeving en lekker in beweging te zijn. Of je nu een doorgewinterde wandelaar bent of gewoon zin hebt in een gezellige ochtend buiten: iedereen is welkom.

Hoogtepunten

Het Drentsche Aa-gebied: De route voert door het schilderachtige landschap rondom Zeegse en Schipborg. Dit gebied staat bekend om zijn heidevelden, zandverstuivingen en kronkelende beekjes.
Hunebed: Tussen Tynaarlo en Zeegse komt de route langs een hunebed (nabij de Hunebedweg). Dit zijn de iconische prehistorische grafmonumenten van Drenthe.
Beekdalen: Je steekt verschillende waterlopen over, waaronder het Eelderdiep in het noordwesten en het Zeegserloopje in het zuidoosten. Deze beekdalen bieden vaak weidse uitzichten en een rijke natuur.
Karakteristieke dorpen: De route verbindt diverse typische Drentse brinkdorpen:
- Vries: Een historisch dorp waar de route een uitgebreide lus doorheen maakt.
- Tynaarlo: Het start- en/of eindpunt van verschillende lussen op de kaart.
- Zeegse en Donderen: Kleinere dorpen die bekend staan om hun bosrijke omgeving en rust.

Het verslag

Ik werd wakker met maar één gedachte: vandaag ga ik veertig kilometer lopen. Ik had er van tevoren al ontzettend veel zin in, en toen ik eenmaal buiten stond, bleken de weergoden het helemaal met me eens te zijn. Het was werkelijk heerlijk wandelweer.

Met een goede pas ging ik van start, maar al na een half uurtje begon ik de warmte goed te voelen. Tijd voor een korte stop langs het pad. De jas ging uit, de onderkant van mijn broek werd vakkundig afgeritst, en met de zon op mijn huid vervolgde ik mijn weg. Heerlijk, laat die kilometers maar komen!

Een overvloed aan fotomomenten Mijn initiële plan was misschien om stevig door te stappen, maar de omgeving had andere plannen met mij. Het Drentse landschap stelt simpelweg nooit teleur. De prachtige afwisseling van dichte bossen, uitgestrekte heidevelden, kronkelende zandpaden en verrassende doorkijkjes dwong me steeds weer om even stil te staan. Er was gewoon zó ontzettend veel te zien onderweg.

Voor ik het wist, had ik het drukker met fotograferen dan met wandelen. Achter elke bocht leek wel weer een nieuw, fotogeniek tafereel te schuilen dat ik simpelweg vast móést leggen.

“De gemiddelde snelheid viel misschien wat lager uit, maar het genot was des te hoger.”

Tijd speelt geen rol Uiteindelijk is mijn tempo door al die fotostops en het bewonderen van de natuur een stuk lager uitgevallen dan ik vooraf had bedacht. Maar eerlijk gezegd maakte dat helemaal niets uit. Het ging vandaag niet om de snelheid op het horloge, maar om de beleving. Ik heb écht fantastisch gewandeld. Het was een dag vol mooie indrukken, frisse buitenlucht en de bevestiging dat wandelen in Drenthe altijd een schot in de roos is.

Datum: Zaterdag 4 april 2026

Startpunt: IKC Het Oelebred, Rozenstraat 18, 9482PP Tynaarlo

Afstand: 40 km

Weer: Mooi zonnig

Moeilijkheidsgraad: heerlijk gewandeld, veel afwisselende ondergrond

Mijn eindoordeel: De tocht zeker een 8,5 een aanrader

Download file: tynaarlo.gpx

Darp wandeltocht

Geef een reactie

De route

Het gebied vertelt een indrukwekkend verhaal met de Genieput, de 2.500 bomkraters en de overblijfselen van het nooit voltooide vliegveld (zoals de openluchthangars en de oude startbaan). Voor de 40 en 60 km wandelaars is ook de wachttoren bij de voormalige Amerikaanse nucleaire basis een bijzonder herinneringsmonument.

Hoogtepunten langs de route

Shakespeare-dorp Diever: Exclusief voor de 60 km lopers, met een mogelijke rust bij Brasserie Puur en een blik op de Sint-Pancratiuskerk.
Holtingerveld & Havelterberg: Direct na de start klimmen alle wandelaars de Havelterberg op en passeren ze de eerste hunebedden.
Vlinderparadijs Papiliorama: De rustpost voor de 10 km lopers na ongeveer 6,5 km.
Holtinger Schaapskooi: Een sfeervol punt waar de 10 km route langs komt na de rust.
Dorpshuis De Vlasbarg’n (Uffelte): De vaste rustplek voor de langere afstanden (25, 40 en 60 km).

Het verslag

De dichte mist en de snijdende kou hingen als een zware deken over het landschap toen ik vanochtend vroeg mijn eerste stappen zette voor een nieuwe inzending op HuizeDijkstra. De wereld was klein en grijs, en eerlijk gezegd beloofde het weer niet veel goeds voor de ambitieuze tocht die op de agenda stond.

Toch trok ik de deur achter me dicht, vertrouwend op mijn uitrusting, en begon aan de lange weg die voor me lag. Die weg bleek inderdaad een enorme beproeving: zestig kilometer voerde de route me door de natuur. Hoewel de zon uiteindelijk de mist verdreef en een prachtige omgeving onthulde, begon de afstand zijn tol te eisen.

Elke stap voelde zwaarder dan de vorige. In de laatste kilometers was de schoonheid van het landschap bijna niet meer genoeg om de pijn te verzachten. Mijn benen en heup wilden simpelweg niet meer; ze protesteerden bij elke beweging die ik maakte. Het was een grensverleggende dag die begon in de sombere kou, maar eindigde met een vermoeidheid die alleen een wandelaar na zestig kilometer echt kan begrijpen

Datum: Zaterdag 21 maart 2026

Startpunt: Echos Home Havelte, Johannes Postweg 5, 7973JB Darp

Afstand: 60 km

Weer: Mistig en koud.

Moeilijkheidsgraad: was een zware tocht, veel afwisselende ondergrond

Mijn eindoordeel: De tocht zeker een 8,0 in de zomer nog een keer lopen.

Download file: tynaarlo.gpx